Prędkość na drogach ekspresowych i głównych jest wysoka, pojazdy duże i małe poruszają się w ruchu mieszanym, a natężenie ruchu jest skomplikowane. Oświetlenie musi zapewniać kierowcom wystarczające pole widzenia i dobrą widoczność, aby mogli reagować na zmiany warunków drogowych i wykrywać przeszkody w odpowiednim czasie.

Lampy niskiej jakości lub tradycyjne charakteryzują się znacznym spadkiem jasności, a ich jasność znacząco spada po pewnym czasie użytkowania. Zmiana temperatury barwowej prowadzi do nierównomiernego rozłożenia barw światła wzdłuż drogi, co wpływa na komfort widzenia i bezpieczeństwo. Nieracjonalne kąty rozsyłu światła skutkują również niską równomiernością oświetlenia drogi.

Ze względu na długość linii i jej nieprzerwaną pracę przez cały rok, całkowite zużycie energii jest ogromne.

Niezgodności między urządzeniami i protokołami różnych marek i generacji utrudniają modernizację istniejących systemów oświetlenia ulicznego. Ponadto inteligentne oświetlenie jest drogie i wiąże się z wysokimi początkowymi kosztami inwestycyjnymi. Do tego dochodzi problem interoperacyjności między systemami oświetlenia a innymi systemami, takimi jak transport i bezpieczeństwo.

Drogi drugorzędne i odgałęzienia to „kapilary” miejskiej sieci drogowej, łączące główne drogi z obszarami mieszkalnymi, dzielnicami handlowymi i innymi obszarami docelowymi. Ich charakterystyka i wymagania oświetleniowe koncentrują się przede wszystkim na równowadze, komforcie i oszczędności.

Drogi drugorzędne i drogi odgałęzione muszą uwzględniać oświetlenie dla pojazdów mechanicznych, pieszych i pojazdów niemechanicznych, a także brać pod uwagę wpływ parkowania przy drodze na oświetlenie drogi.

W porównaniu z drogami głównymi priorytet konserwacji oświetlenia dróg drugorzędnych i bocznych jest często niższy, a niektóre lampy są stare i nie były naprawiane od dłuższego czasu.

Na drogach drugorzędnych i bocznych znajduje się duża liczba latarni, a poziom inteligentnego zarządzania jest niski, co przekłada się na wysokie całkowite zużycie energii.

Większość istniejących słupów oświetleniowych na drogach drugorzędnych i odgałęzieniach nie spełnia warunków inteligentnej transformacji pod względem nośności, zasilania, interfejsu komunikacyjnego itp., a koszty modernizacji są bardzo wysokie.

Strefa ta obejmuje strefę dla sportowców, strefę sędziowską, strefę operacyjną oraz strefy VIP i gości. Oświetlenie powinno przede wszystkim spełniać wymogi funkcjonalne. Strefa multimedialna powinna być jasna, szatnie delikatnie oświetlone, a strefa VIP powinna tworzyć komfortowe i eleganckie otoczenie.

Lokalne finanse są ograniczone, a fundusze na budowę skąpe. Co więcej, drogi wiejskie i podmiejskie nie są jednolicie zaplanowane, co skutkuje niespójnym oświetleniem i wieloma ciemnymi miejscami.

Brakuje wytycznych technicznych dotyczących użytkowania lamp drogowych na obszarach wiejskich i podmiejskich. Jakość kupowanych produktów jest nierówna, ich wydajność i żywotność są słabe, a konserwacja nie jest odpowiednio zarządzana. Jeśli lampy się zepsują, nikt ich nie naprawi.

Należą do nich duże skrzyżowania, wiadukty, przejścia dla pieszych, kładki dla pieszych, przejścia podziemne, mosty i różnego rodzaju tunele autostradowe. Tutaj omówimy tylko duże skrzyżowania i wiadukty.

Ruch wielokierunkowy, skomplikowane linie pasów ruchu i liczne znaki drogowe mogą łatwo powodować dezorientację wizualną i przeciążenie informacyjne kierowców. Oświetlenie musi wyraźnie oświetlać cały obszar, nie powodując olśnienia.

Światło emitowane przez lampy świecące we wszystkich kierunkach może łatwo na siebie oddziaływać, powodując poważne oślepiające i przeszkadzające oślepienie, które utrudnia kierowcy ocenę sygnalizacji świetlnej.

Pod filarami i rampami wiaduktów łatwo tworzą się duże obszary cienia, stając się martwymi punktami oświetlenia i zagrożeniem bezpieczeństwa. Zapewnienie jednolitego oświetlenia na tak dużym obszarze jest bardzo trudne.