W ciągu dnia, gdy kierowcy wjeżdżają do tunelu z jasno oświetlonej elewacji, jasność na zewnątrz jest znacznie wyższa niż wewnątrz. Utrudnia to ich wzrokowi natychmiastową adaptację, a wjazd do tunelu wydaje się ciemną „dziurą”, uniemożliwiającą dostrzeżenie szczegółów, takich jak przeszkody i wolno poruszające się pojazdy. Stanowi to najbardziej krytyczny i niebezpieczny problem przy wjeździe.

Aby zwalczyć „efekt czarnej dziury”, konieczne jest ustawienie niezwykle dużej jasności oświetlenia w sekcji wejściowej, a to oznacza konieczność zainstalowania dużej liczby lamp dużej mocy, co przekłada się na wyjątkowo wysokie zużycie energii i ogromne koszty eksploatacji.

Jasność naturalnego światła na zewnątrz tunelu zmienia się w zależności od czasu, pogody i pory roku. Ponadto, wyższe prędkości pojazdów wymagają płynniejszej zmiany jasności, co stawia wyższe wymagania dotyczące jasności oświetlenia wjazdowego. Należy również kontrolować olśnienie, aby uniknąć tworzenia nowych zagrożeń dla bezpieczeństwa.

Lampy niskiej jakości lub tradycyjne charakteryzują się znacznym spadkiem jasności, a ich jasność znacząco spada po pewnym czasie użytkowania. Zmiana temperatury barwowej prowadzi do nierównomiernego rozłożenia barw światła wzdłuż drogi, co wpływa na komfort widzenia i bezpieczeństwo. Nieracjonalne kąty rozsyłu światła skutkują również niską równomiernością oświetlenia tunelu.

Niezgodność między urządzeniami i protokołami różnych marek i generacji utrudnia modernizację istniejących systemów oświetlenia tunelowego. Ponadto inteligentne oświetlenie jest drogie i wymaga wysokich nakładów początkowych. Do tego dochodzi problem interoperacyjności między systemem oświetlenia a innymi systemami, takimi jak transport i bezpieczeństwo.

Ludzkie oko potrzebuje okresu adaptacji, aby przejść z jasnego do ciemnego. Okres przejściowy to przejście z fazy wejściowej. Ten fizjologiczny proces opóźnienia jest główną przyczyną wypadków drogowych.

Jeśli zmiana jasności w sekcji przejściowej nie jest ciągła i stopniowa, ale występują wyraźne kroki lub skoki, zmusi to kierowcę do częstego dostosowywania wzroku, co zwiększy zmęczenie wzroku i poczucie niepewności.

Aby zapewnić równomierne oświetlenie drogi, lampy muszą być rozmieszczone w określonych odstępach i wzorcach. Jeśli jednak rozkład oświetlenia jest źle zaprojektowany lub lampy są zamontowane pod niewłaściwym kątem, mogą one łatwo świecić bezpośrednio w oczy kierowcy, powodując oślepiające lub nieprzyjemne olśnienie, co z kolei ogranicza widoczność.

W środkowej części tunelu znajduje się wiele lamp, które muszą działać 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, co czyni je ogromnym pożeraczem energii. Gdyby zastosowano tradycyjne wysokoprężne lampy sodowe lub nieefektywne lampy LED, koszty energii elektrycznej byłyby zawrotne.

Monotonne oświetlenie i zamknięte przestrzenie mogą łatwo sprawić, że kierowcy będą odczuwać zmęczenie wzroku, zmniejszoną koncentrację i wydłużony czas reakcji, co jest szczególnie widoczne w długich tunelach.

Duża liczba lamp wydłuża czas konserwacji i zwiększa częstotliwość awarii. Tradycyjnie, uszkodzone lampy są trudne do wykrycia w odpowiednim czasie, a nawet niemożliwe. Konserwacja wymaga częściowego zamknięcia dróg, co zwiększa ryzyko operacyjne.

To jest sedno i najgroźniejszy punkt na wyjeździe. W chwili, gdy kierowca opuszcza tunel, wygląda on jak niezwykle jasna „biała dziura”. Intensywny blask powoduje, że kierowca traci ostrość widzenia, tymczasowo upośledzając funkcje wzrokowe.

W rzadkich przypadkach, gdy jasność w strefie wyjścia jest zbyt wysoka i nienaturalnie kontrastuje z jasnością otoczenia, kierowca, przejeżdżając szybko, może mieć wrażenie, że tunel po wyjściu jest niczym czarna ramka, ze względu na uporczywość widzenia. Nazywa się to „efektem czarnej ramki”. Chociaż nie jest to częste zjawisko, może ono również utrudniać widzenie.

Oświetlenie o wysokiej jasności, przeznaczone do strefy wyjściowej w ciągu dnia, może być zbyt jasne w nocy, o świcie lub o zmierzchu. Powoduje to znaczne zużycie energii, gdy nie jest potrzebne. Co więcej, w tunelu panuje ciemność, a sama strefa wyjściowa staje się „białą dziurą”, co może również powodować dyskomfort i oślepianie kierowców.