Κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν οι οδηγοί εισέρχονται σε μια σήραγγα από ένα έντονα φωτισμένο εξωτερικό χώρο, η εξωτερική φωτεινότητα είναι πολύ υψηλότερη από την εσωτερική. Αυτό εμποδίζει τα μάτια τους να προσαρμοστούν άμεσα και η είσοδος της σήραγγας φαίνεται σαν μια σκοτεινή «τρύπα», καθιστώντας αδύνατη τη διάκριση λεπτομερειών όπως εμπόδια και οχήματα που κινούνται αργά. Αυτό αποτελεί το πιο κρίσιμο και επικίνδυνο πρόβλημα στην είσοδο.

Για την καταπολέμηση του «φαινομένου της μαύρης τρύπας», πρέπει να ρυθμιστεί εξαιρετικά υψηλή φωτεινότητα φωτισμού στο τμήμα εισόδου, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να εγκατασταθεί μεγάλος αριθμός λαμπτήρων υψηλής ισχύος, με αποτέλεσμα εξαιρετικά υψηλή κατανάλωση ενέργειας και τεράστιο λειτουργικό κόστος.

Η φωτεινότητα του φυσικού φωτός έξω από τη σήραγγα ποικίλλει ανάλογα με την ώρα, τον καιρό και την εποχή. Επιπλέον, οι υψηλότερες ταχύτητες των οχημάτων απαιτούν ομαλότερη μετάβαση στη φωτεινότητα, θέτοντας υψηλότερες απαιτήσεις στον σχεδιασμό φωτεινότητας του φωτισμού εισόδου. Η θάμβωση πρέπει επίσης να ελέγχεται για να αποφευχθεί η δημιουργία νέων κινδύνων για την ασφάλεια.

Οι λαμπτήρες χαμηλής ποιότητας ή οι παραδοσιακοί λαμπτήρες παρουσιάζουν σοβαρή μείωση του φωτισμού, με τη φωτεινότητα να μειώνεται σημαντικά μετά από μια περίοδο χρήσης. Η απόκλιση της θερμοκρασίας χρώματος οδηγεί σε ασυνεπή χρώματα φωτός κατά μήκος του δρόμου, επηρεάζοντας την οπτική άνεση και την ασφάλεια. Οι παράλογες γωνίες κατανομής φωτός έχουν επίσης ως αποτέλεσμα χαμηλή ομοιομορφία φωτισμού σηράγγων.

Η ασυμβατότητα μεταξύ εξοπλισμού και πρωτοκόλλων σε διαφορετικές μάρκες και γενιές καθιστά δύσκολη την αναβάθμιση των υπαρχόντων φωτιστικών σηράγγων. Επιπλέον, ο έξυπνος φωτισμός είναι ακριβός και απαιτεί υψηλή αρχική επένδυση. Επιπλέον, υπάρχει η πρόκληση της διαλειτουργικότητας μεταξύ του συστήματος φωτισμού και άλλων συστημάτων, όπως των μεταφορών και της ασφάλειας.

Το ανθρώπινο μάτι χρειάζεται μια περίοδο προσαρμογής όταν μεταβαίνει από το φωτεινό στο σκοτάδι. Το τμήμα μετάβασης είναι η μετάβαση από το τμήμα εισόδου. Αυτή η φυσιολογική διαδικασία καθυστέρησης είναι η κύρια αιτία ατυχημάτων ασφαλείας.

Εάν η αλλαγή φωτεινότητας στο τμήμα μετάβασης δεν είναι συνεχής και σταδιακή, αλλά υπάρχουν εμφανή βήματα ή άλματα, θα αναγκάσει τον οδηγό να προσαρμόζει συχνά την όρασή του, αυξάνοντας την οπτική κόπωση και την ανασφάλεια.

Για να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη φωτεινότητα του δρόμου, τα φώτα πρέπει να είναι τοποθετημένα σε συγκεκριμένη απόσταση και να έχουν συγκεκριμένη διάταξη. Ωστόσο, εάν η κατανομή του φωτισμού δεν είναι σωστά σχεδιασμένη ή τα φώτα είναι τοποθετημένα σε ακατάλληλη γωνία, μπορούν εύκολα να λάμψουν απευθείας στα μάτια του οδηγού, προκαλώντας ανεπιθύμητη λάμψη ή δυσφορία, η οποία με τη σειρά της μειώνει την ορατότητα.

Το κεντρικό τμήμα διαθέτει μεγάλο αριθμό λαμπτήρων που πρέπει να λειτουργούν 24/7, γεγονός που τους καθιστά μια τεράστια ενεργειακή κατανάλωση στη σήραγγα. Εάν χρησιμοποιούνταν παραδοσιακές λάμπες νατρίου υψηλής πίεσης ή αναποτελεσματικές λάμπες LED, το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας θα ήταν εκπληκτικό.

Τα μονότονα περιβάλλοντα φωτισμού και οι κλειστοί χώροι μπορούν εύκολα να προκαλέσουν οπτική κόπωση, μειωμένη συγκέντρωση και παρατεταμένο χρόνο αντίδρασης στους οδηγούς, κάτι που είναι ιδιαίτερα εμφανές σε μεγάλες σήραγγες.

Ο μεγάλος αριθμός λαμπτήρων αυξάνει τον χρόνο συντήρησης και τη συχνότητα εμφάνισης βλαβών. Παραδοσιακά, οι ελαττωματικοί λαμπτήρες είναι δύσκολο να εντοπιστούν έγκαιρα ή ακόμη και αδύνατο να εντοπιστούν. Η συντήρηση απαιτεί μερικά κλεισίματα δρόμων, αυξάνοντας τους λειτουργικούς κινδύνους.

Αυτό είναι το κεντρικό και πιο επικίνδυνο σημείο πόνου στην έξοδο. Τη στιγμή που ένας οδηγός βγαίνει από τη σήραγγα, η έξοδος μοιάζει με μια εξαιρετικά φωτεινή «λευκή τρύπα». Η έντονη λάμψη προκαλεί θόλωση της όρασης του οδηγού, επηρεάζοντας προσωρινά την οπτική του λειτουργία.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, εάν η φωτεινότητα του τμήματος εξόδου είναι πολύ υψηλή και η σύνδεση με την εξωτερική φωτεινότητα είναι αφύσικη, όταν ο οδηγός διέρχεται γρήγορα, λόγω οπτικής επίμονης παρουσίας, μπορεί να νιώσει ότι η πύλη της σήραγγας είναι σαν ένα μαύρο πλαίσιο μετά την έξοδο. Αυτό ονομάζεται «φαινόμενο μαύρου πλαισίου». Αν και δεν είναι συνηθισμένο, μπορεί επίσης να επηρεάσει την όραση.

Ο φωτισμός υψηλής φωτεινότητας που έχει σχεδιαστεί για το τμήμα εξόδου κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να είναι πολύ φωτεινός τη νύχτα, την αυγή ή το σούρουπο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σημαντική κατανάλωση ενέργειας όταν δεν χρειάζεται. Επιπλέον, η σήραγγα είναι σκοτεινή και το ίδιο το υπερβολικά φωτεινό τμήμα εξόδου μετατρέπεται σε μια «λευκή τρύπα», η οποία μπορεί επίσης να προκαλέσει δυσφορία και αντανάκλαση στους οδηγούς.